Deneyerek Öğrenmek | Tur Günlükleri #1

60 yıllık Türkiye Turu’nun değişmez noktalarından biri, Antalya’daki finiş düzlüğü. Anafartalar Caddesi’nden Konyaaltı Caddesi’ne sağa dönerek bağlanan virajda yapılan kazalar, o virajda dağılan sprint trenleri ve o dağınıklıkta lideriyle en hızlı buluşan sprinterin avantajlı olduğu son düzlük… Antalya’daki final, bisikletçilere yıllardır aynı engelleri sunuyor.

Simon Dehairs, bu engelleri en iyi öğrenenlerden. İlk kez 2023’te Türkiye Turu’na gelen Dehairs, o sene Jasper Philipsen’in domestiğiydi. Philipsen o yarışta kazandığı dört etaptan ilkini Antalya’da kazanırken onu son düzlüğe getiren bisikletçi, 22 yaşındaki çırağı Dehairs’ti. TUR 2024, Dehairs’in kalfalık yarışıydı. Dehairs 2.Pro seviyesi bir yarışta ilk kez Alpecin-Deceuninck’in lideri olma şansını yakalamış, Antalya etabında üçüncü olmuştu. TUR 2025 ise Dehairs’in ustalığa adım attığı yarış oldu. 23 yaşındaki Belçikalı bisikletçi, ilk profesyonel zaferine, adım adım öğrendiği Antalya’daki finiş düzlüğünde ulaştı.

Dehairs için ilk profesyonel zaferin sinyalleri bir süredir hissediliyordu. Buraya gelmeden önceki son yarışı olan Ronde van Limburg’da, çok daha zor bir parkurun sonunda atılan sprintte ikinci olmuştu. O yarışta sprinte odaklanmak yerine bir sürü atak yapan Alpecin, yaptıkları ataklardan başarılı olmaya en yakın gözükeni de yine kendi yaptıkları bir başka atakla nötralize etmişti ve yarış sonunda eleştirilerin odağındaydı. Sprintteki ikinciliği ile kariyerinin o zamana dek en iyi sonucunu alan Dehairs, buna rağmen ellerindeki yarışı kaybettiklerinin farkındaydı. Yarış sonrası verdiği röportajda, bu hatadan bir ders çıkarmaları gerektiğini söylüyordu.

Sadece 11 gün sonra, Dehairs ve Alpecin-Deceuninck Türkiye Turu’nun ilk etabında zafere uzandı. Bu zaferde Belçika’daki bir tek günlük yarıştan çıkarılan ders etkili olmuş mudur bilemeyiz. Fakat Alpecin-Deceuninck gibi iki yıldızın peşinde sürüklenen bir ekipte takım çalışmasıyla kazanılan her galibiyet, onlar için çok değerli. Bugün sezonun altıncı zaferine uzanan Alpecin-Deceuninck’te, ilk defa ismi Mathieu veya Jasper olmayan biri yarış kazandı. Sezon sonu Deceuninck sponsorluğu bırakacak ve Alpecin acil bir sponsor arayışı içerisinde. Eğer bütçe küçülürse orta vadede Philipsen ve van der Poel’un takımdan ayrılması gerçekçi ihtimaller. Bu yüzden, Alpecin’in takımca çalışmaya ve sıradan bisikletçiler ile yarış kazanmayı öğrenmeye çok ihtiyacı var. Tıpkı Dehairs gibi.

Dehairs, geliştirme takımlarının neden var olduğunun muhteşem bir örneği. Alt yaş gruplarındaki yıllarını Alpecin’de geçiren Belçikalı, 2021’de geliştirme takımıyla yarışmaya başladı, bu sezonun başında ise ilk profesyonel kontratını imzaladı. Takımının çırağı olarak geldiği ilk Türkiye Turu’nda liderine yardımcı oldu, sonraki sene kalfalığında podyuma çıktı, şimdi de bugünkü ilk profesyonel zaferiyle ustalığını ilan etti.

Konyaaltı Caddesi, Dehairs için yıllar geçse de unutulmayacak bir mekân, belki de arada sırada Google Earth’ten açıp eşe dosta gösterdiği bir yer olacak. Mesela ilk profesyonel zaferini 21 yaşında bu caddede alan Elia Viviani, 36 yaşında yeniden Türkiye Turu’nda yarışıyor. Aradan geçen yıllarda Viviani’nin o zaferine 88 zafer daha eklendi, ama Viviani bu caddeyi hala çok iyi hatırladığını henüz bu sabah söyledi.

Türkiye Turu, yarın Kalkan’a yol alacak ve Antalya’nın merkezine veda edecek. Takımların ve basın araçlarının fazla trafik yarattığını söyleyen taksi şoförü abi mutlu olacak. Finişte karşılaştığımız, 1996’dan beri her sene Antalya’daki finişe gelen ve kahvedeki arkadaşlarını da yarışa getirmeye çalışan 73 yaşındaki amca da biraz buruk bir şekilde sonraki seneyi bekleyecek.

Yazı: Emre Köseoğlu