Andy'nin nesi var?

Gianni Mura, eski tüfek bir gazeteci. 1967'den beri Fransa Bisiklet Turu'nu takip ediyor. Yaşayan bisiklet ve edebiyat tarihi. L'Equipe geçen hafta bir röportaj yapmıştı İtalyan efsaneyle. Sunuş yazısında basın odasına girdiği andan itibaren herkesin Mura'yı ve Lettera 32'sini nasıl tanıdığından bahsedilmişti. Doğru duydunuz Lettera 32, Mura hâla daktilo kullanıyor. "İnternetin olmadığı eski zamanları" özlediğini itiraf ediyor.

Lâkin röportajın en ilginç tarafı bu değil. Mura, bir yerde "Tur'un kahramanlarından" bahsediyor. Eski zamanlarda yarışan ve o dönemdeki edebiyatçılara bisiklet üzerine yazmak için ilham veren isimlerden. Kim bu isimler? Charly Gaul, Federico Bahamontes, Jean Robic. İtalyan efsane Marco Pantani'yi de ekliyor yanlarına. "Sevilmek için böyle olmanız lâzım" diyor. Bir tırmanış etabını 30 dakika boyunca önde tek başına çıkmanız, atak yapmanız, saldırmanız gerek. Mark Cavendish, bir etabı müthiş bir sprintle kazanabilir. Fabian Cancellara, zamana karşıda olağanüstü bir performans gösterebilir. Fakat hiçbiri, tek başına 2700 metrelere tırmanan, rüzgara, eğime ve rakiplerine tek başına karşı duran adam kadar dramatik ve şiirsel değildir.

Dün bu adam Andy Schleck'di. Bisiklet tarihine geçecek, seneler sonra anlatılacak bir etap miras bıraktı bizlere. 60 kilometre kala atağa kalktığında ve farkı bir anda 4 dakikalara açtığında kimse ona inanmadı. "İnişte yakalanır" denildi, yakalanmadı. "Şimdi rüzgar gelecek, dayanabilir mi tek başına?" diye soruldu, dayandı. "Galibier'de her şey değişebilir, fark bir anda erir" denildi, eritmedi.

İki gün önce, inişteki performansı nedeniyle hemen herkesin haklı bir biçimde eleştirdiği, yeteneklerini ve cesaretlerini sorgulamaya başladığı bir adamdan bahsediyoruz. Leopard-Trek'in taktiği, evet tamam, müthişti. Ne yaptılar? Önde kaçan gruba Joost Posthuma ve Maxime Monfort'u yolladılar. Sonra kimsenin favorilerden atak beklemediği Izoard'da Schleck'i kaçırdılar ve inişte Monfort'la buluşmasını sağladılar. Frank Schleck ise diğer favorilerle birlikte kalıp olası bir atağa cevap vermek için bekledi.Taktik gerçekten muhteşemdi. Fakat Andy Schleck'in bu kadar cesur ve kalp kırıcı bir atak yapmasıydı, esas şaşırtıcı olan. İyi yüzlü, temiz ve saygılı aile çocuğu, Beyaz Lüksemburglu Andy, karanlık yüzünü gösterdi. Düşünün, öyle bir atak ki Alberto Contador, cevap vermeye yeltenemedi. Bir tek, bir başka epik adam Cadel Evans mücadele etti. Tek başına sırtında taşıdı diğer favorileri ve sarı mayo Thomas Voeckler'i.

Çok eleştirildi Schleck Kardeşler. Etaplar sırasında pasif kalmaları, risk almamaları üzerine yazılıp çizildi. Neredeyse bütün sezon antrenman yapmak için Lüksemburg'da kalmaları sorgulandı. Leopard-Trek'e katılan ve evini Lüksemburg'a, Andy Schleck'in yanındaki daireye taşıyan Jacob Fuglsang da bundan bahsetmişti. Bir röportajında "Andy ve Frank'e neden Lüksemburg'dan başka bir yere gitmediklerini sordum, bana "Saçmalama, buradan hiçbir yere gitmiyoruz" cevabını verdiler" diye anlatıyor Danimarkalı bisikletçi.

Andy Schleck, oyunu kendi kartlarına göre oynadı. Lüksemburg'da kaldı, kendi arkadaşlarıyla kaldı, onlardan bir takım oluşturdu, abisiyle olan etap içi ilişkisinde geri adım atmadı. Ve dün ilk kez bunun karşılığını aldı. Şimdi manşetler onun üzerine, herkes onu konuşacak. Contador'un egemenliğine ilk karşı duran isim olarak tarihe geçecek.

Dağlarda son tangoBugün Alpe d'Huez günü. İkinci kez geçilecek Galibier de var. Her şey yine iki kat zor olacak. Ataklar gelecek, favoriler birbirine girecek, sarı mayo savaşı olacak.

Gianni Mura'nın Alpe d'Huez'le ilgili söylecekleri de var. Pantani, bu mitik tırmanışı hızla çıktığı bir gün Mura'ya şunları söylemiş:

"Neden Alpe d'Huez'i bu kadar hızlı çıkıyorum? Can çekişme daha kısa sürede sona ersin diye"

İtalyan gazeteci, Pantani'nin konuşmasını ünlü Fransız şair Paul Elouard'a benzetiyor. Lâkin Andy Schleck, o kadar şiirsel şeyler söyleyen bir adam değil. Dün etap sonrası tipik bir "Kazandık, mutluyuz, önümüzdeki maçlara bakacağız" açıklaması yaptı. Fakat esas dikkat çekici olan, bunları söylerken ki yüz ifadesiydi. Rahatlama. Zafer hissi. Çalışmanın karşılığı. Belki konuşması değil ama yarışı, mücadelesi, meydan okuması şiirsel olan bir Andy Schleck vardı Galibier tırmanışında.

Şimdi, en önemli dönemeçteyiz. Bakalım Andy, Cadel Evans'a karşı ne planlayacak? İkili arasındaki fark 57 saniye ve bu Andy için yeterli değil. Grenoble'daki zamana karşı etabına daha avantajlı bir şekilde gitmek isteyecektir. Yani top hala onun sahasında. Oyunu, kendi kurallarına, kendi kartlarına göre bir kez daha oynaması gerekecek.