Stoa ve Bisiklet | Tur Günlükleri #6

61. Cumhurbaşkanlığı Türkiye Bisiklet Turu’nun beşinci etabı, fotoğrafçılar başta olmak üzere çoğumuz için rüya gibi bir start seremonisiyle Patara Antik Kenti’nde başladı.

Podyum; çok nazik ve minimalist bir üslupla, Patara’da bulunan Likya Birliği Meclis Binası’nın stoasına kurulmuştu. Stoalar; Antik Yunan, Helenistik veya Roma mimarisinde toplumsal işleve sahip yapıların önünde bulunan revaklı cephelerdi. Günümüzde daha ziyade bir beyaz yaka 'pseudo-ideolojisi' olarak karşımıza çıkan Stoacılık da ismini, Kıbrıslı Zenon’un Atina’da derslerini verdiği bu stoadan almıştı.

Stoada dikilen bisikletçilerin, belki Fernando Gaviria hariç, filozoflar veya iki bin yıl öncenin milletvekillerini pek andırır yanı yoktu fakat yüzlerine vuran, görece aynı güneşin ışınlarıydı. E zaten tesadüf değil, bu cepheler de ekseriyetle kış aylarında güneşin tatlı sıcaklığından nasiplenmek maksadıyla güneydoğuya bakacak şekilde planlanmışlardı.

Fotoğrafçıların rüyası, etabın ilk yarısı boyunca devam etti: Kaş’ın virajlı sahil yolları, bir kez daha geniş açılı lenslere sayısız posterlik bisiklet fotoğrafı sundu.

Öte yandan, sprinterleri pek de rüya gibi bir etabın beklediği söylenemezdi – en azından çoğunu. Dün pelotonu seyreltmiş olmanın tadını alan takımlar bugün de boş durmadı ve iki kategorize tırmanışın bulunduğu etapta lider grubu bir noktada yaklaşık yirmi beş kişiye kadar indirmeyi başardılar. Hatta bir noktada genel klasman lideri Ivan Ramiro Sosa, kırmızı alarm vererek gruptan koptu ve takım arkadaşının yardımıyla geri geldi.

Geriye düşen bisikletçilerin bir kısmı, parkurun son yirmi kilometresinin düz olmasından faydalanarak gruba yetişmeyi başardılar. Onlardan biri de, büyük bir bekleyişi sonlandırmaya hazırlanan Casper van Uden’di.

Hem Mayıs 2025’ten beri podyum yapamayan van Uden hem de Haziran 2025’ten beri yarış kazanamayan takımı Picnic PostNL, bu süreçte defalarca kendi aralarında konuşmak isteyen bisiklet takipçilerine şaka malzemesi olmuşlardı. Van Uden ise belki bu yarıştaki en kuvvetli sprinte sahip olmasa da rakiplerinin tümünden daha kuvvetli tırmanabileceğini göstererek bu acı verici bekleyişe son verdi. Etabın ardından söyledikleri de sürece dair fikir verir nitelikteydi: ”Bence bisikletçiler olarak yapmamız doğru olan şey, bir arada kalıp pozitif bir tavrı korumak. Bence asıl önemli olan şey bu çünkü bu takımda çokça yetenek ve genç isim var. Zaman alabilir ama sonuçlar gelecektir. Bence insanlar bize biraz zaman verse, sporun tadını çıkarsa ve fikirlerini kendine saklasa, bizim açımızdan daha hoş olur. Her halükarda bunları çok da kafamıza takmayıp en iyi formumuzu bulmaya ve mümkün olan en iyi sonucu almaya odaklanmalıyız.”

TUR’un altıncı etabında peloton, bu yarışın tarihinde ilk kez Antalya’da bulunan Feslikan tırmanışını çıkacak. Feslikan’ın ortalama %8.3 eğimli 21.4 kilometresine muhtemelen bir miktar da yağış eklenecek. Turkuaz mayo peşindeki bisikletçiler ise olağanüstü bir disiplin ve dayanıklılık ile tüm acı, soğuk ve belirsizliğe sırt çevirecekler. Kıbrıslı Zenon onları görse herhalde kendini, bu çelik mantaliteyi takdir etmekten alıkoyamazdı. Kazananı ve galibiyet hırsını gönlünde besleyeni öne koymaz, içtenlikle ”elimden geleni yaptım” diyen yirmi beşinciyi şampiyondan sayardı. Dilerim ki bizler de yarın Feslikan yollarında o yirmi beşinciye, rahmetli Zenon’un takdirinin tatminini alkışlarımızla ve ”bravo” naralarımızla yaşatabiliriz.