*Bu yazının orijinali the Guardian'da yayımlanmıştır.

Karanlık ve benzersiz bir yılın geride kalışı ve bir yenisinin başlayışı ile Liverpool’da onuncu yılını tamamlayan Jordan Henderson; durması, düşünmesi, konuşması gerektiğini düşündüğü bir ruh hali içinde bulunuyor. Liverpool kaptanının ailesi ve arkadaşları içerisinde NHS (Ulusal Sağlık Hizmetleri) çalışanları olanlar var. Bu tanıdıkları, yeri gelince ölmekte olan insanların sevdikleriyle son kez konuşmalarını sağlayan telefonları tutuyorlar.

Futbol
Mario Mandzukic, Milan'a hazır
BIR SAAT ÖNCE

NHS’in de yardımıyla kanserle uzun bir savaş vermiş olan babası karantinada olduğu için geçtiğimiz yıl pek görüşemediler. Bunlar, şu ana dek Premier League oyuncularından NHS’e bağışlanmak üzere milyonlarca sterlin topladığı kampanyayı neden başlattığı ve sürdürdüğünü anlamamıza yardımcı oluyor.

Yoğun yıl sonu fikstürünün arasına sıkıştırılmış bir sabah antrenmanının ardından kameranın karşısına oturan Henderson, 2020’nin ne denli berbat olduğundan bahsederken bile yanında olanlara teşekkür etmeyi es geçmiyor. “Bence değiştirdi.” diyor ona bu yılın onu değiştirip değiştirmediğini sorduğumda. “Kesinlikle düşündürücü oldu. Normalde sahip olduklarımın değerini bilmediğimden değil ama nelerin gerçekten değerli olduğunu pekiştirdi: aile ve sağlık. Gerçekten önemli olan, bunlar. İmkânınız varken hayattan keyif almalı ve kendinizi çok üzmemeye çalışmalısınız. Ama herkes için zor oldu virüs sebebiyle. Umuyorum yakın zamanda diğer tarafı da görebileceğiz ama çok insan zorlandı, çok insan öldü, hepimiz etkilendik. Ben ve diğer çocukların (kampanyasına yardımcı olan diğer takım kaptanlarının) tek yapmaya çalıştığı, bir şeyleri değiştirmeye yardımcı olmaktı.”

Henderson, sahada boş tribünlerin önünde de olsa, 30 yıl sonraki ilk şampiyonluğuna ulaşan Liverpool’a liderlik etti. Takımın kendine olan inancı ve yorulmak bilmezliğinin özeti ve sembolü oldu. Ülkedeki futbol yazarları tarafından ‘Yılın Oyuncusu’ seçilmesinin ardından BBC’nin ‘Yılın Spor İnsanı’ oylamasını da Lewis Hamilton’ın arkasında ikinci bitirdi.

https://i.eurosport.com/2019/12/18/2739102.jpg

Bir zamanlar Henderson’ın başına üşüşen eleştiriler ve şüpheler, yerini takdire bıraktı. Fakat daha iyi olma noktasında iştahında hiçbir değişiklik değişim olmadığında ısrar ediyor. Pazartesi günü Southampton ile karşılaşacaklar, o da Nisan 2019’da aynı fikstürün bir dönüm noktası olduğunu işaret ediyor. O maçta Liverpool geriden gelip 3-1 kazanırken Henderson, kulübeden gelip adeta oyuna hükmetmişti. Daha ofansif bir rolde oynayabileceğini kanıtlamaya çabalayan kaptan, istediğini anlatmıştı.

Elbette kişisel sıkıntılar, onları yaşamamış olan bizlere ilgi çekici hikayeler gibi geliyor. Ama Henderson üstesinden geldiği sıkıntılardan bahsederken duygularının hala canlı olduğunu anlıyorsunuz. Haziran 2011’de, Fenway Group’un ilk önemli transferlerinden biri olarak, 20 milyon sterlin karşılığında Liverpool’a katılmıştı. Şu anda kulüp için ne kadar önemli olduğu düşünüldüğünde bu garip gelse de 14 ay sonra Clint Dempsey karşılığında Fulham’a satılmak istendi.

“Zor bir andı ve çok net hatırlıyorum.” diyor ona gözyaşları döktüren o zamanlardan bahsederken. “Hearts’a karşı Anfield’da oynayacağımız Avrupa Ligi eleme maçına hazırlanıyorduk. Her zaman olduğu gibi Hope Street Hotel’de buluştuk ve kapım çalındı, hoca bizimle konuşmak istiyordu. Brendan Rodgers’a haksızlık etmek istemem, gerçekten de yalnızca bir konuşmaydı. (Fulham’a gitmem için) bana bir fırsat verildi ama bu fırsatı ne istiyordum ne de bu fırsattan hoşlanmıştım. Hala kulübe çok fazla şey verebileceğimi hissediyordum. “

https://i.eurosport.com/2015/07/20/1644512.jpg

“Fakat o zamanlar çok karanlık bir yerdeydim. Bu uzun vadede bizi çok daha güçlü ve bilge yaptı. Şimdi bakınca onları yaşamasak nerede olurduk bilemiyorum. O zamanlara çok değer veriyorum çünkü aksiliklere, sıkıntılara ihtiyacınız var. Ayağa daha güçlü kalkıyorsunuz çünkü insanlara yanıldıklarını göstermek istiyorsunuz. O günden beri hissediyorum. Teknik direktöre takımına gireceğimi göstermeliydim. Onun takımında, bu kulüpte oynamak için her şeyi yapmaya hazırdım, onlara yanıldıklarını gösterecektim. Gösterdim de.”

Henderson, bu çalkantılı dönemde eşi Rebecca ile her zamanki gibi sıkı sıkıya bağlı olduklarını söylüyor ama “zordu çünkü ailemle futbolu karıştırmayı istemiyordum” diyor. “Eve her zaman harika bir ruh hali içerisinde dönmüyordum. Hala çok gençtim ve böyle durumlarla nasıl baş edeceğimi öğreniyordum. Yine de yapmam gerekene son derece odaklanmış durumdaydım. Şans bulabilmek için yorulmak bilmeden çalışmaya, spor salonunda zaman geçirmeye, diğerlerinin yapmadıklarını yapmaya devam etmeliydim. Yani tamamen sevdiğim şeyi yapmaya, futbol oynayıp olabileceğimin en iyisi olmaya odaklanmıştım. Rebecca hep yanımdaydı ancak evet, zor bir dönemdi.”

Ben, otobiyografisi üzerinde ona yardımcı olurken Steven Gerrard bana, Henderson’ın annesinin endişeleri konusunda ona bile danıştığını söylemişti. “Oğlu için endişeleniyordu.” demişti Gerrard. “Biraz kayıptı. Başta transferin yükü ona fazla gelmişti.” Bir zamanlar Henderson’ın odasında kendi posteri olduğu için şakayla karışık yaşlandığını hissettiğini söyleyen Gerrard, kulübün halefini bulduğuna ikna olmuştu. “Henderson, en çok ilgilendiğim oyunculardan biriydi.” diyen kaptan, takım arkadaşının endişeli annesini de teselli etmişti.

Liz Henderson’a oğluna göz kulak olacağının sözünü vermişti. Ayrıca Jordan’ı dikkatle izliyordu. “İşler yoluna girecek, biliyorum.” demişti. “Kulüp için çok önemli bir oyuncu olacak.”

https://i.eurosport.com/2020/02/18/2779290.jpg

Peki sekiz yıl önce Henderson da Gerrard’la aynı görüşte miydi? “Olacakları asla bilemeyeceğimizi düşünüyorum. Liverpool’a imza attığım ilk günlerde çok gençtim ve karşılaşacaklarımın zor olacağını biliyordum. Fakat her zaman kendimi bir sonraki adım için denemek istedim ve Liverpool’a giderek daha iyi bir noktaya gelebileceğimi biliyordum. Lakin bu son adımın gerçekleşmesi biraz vakit aldı.”

Liverpool’un 2014’te ligi kazanmaya yaklaştığı sıralarda, Henderson takımın anahtar bir figürü olmasına rağmen hâlâ bir şekilde sınanıyordu. Babası Brian’a birkaç ay önce gırtlak kanseri teşhisi konmuştu. Henderson yaşananları “Bu benim için tam bir şoktu.” diye nitelendiriyor. “Babam tedavi olduğu süre boyunca bizim kendisini görmememizi istemişti, bu sebeple onu en azından beş ay boyunca görememiştim. Olanların karşısında başımı öne eğdim, kendimi oyunuma verdim çünkü babamın bizi izlediğini biliyordum ve bizim kazanmamızın babama mental açıdan yardım edebileceğinin farkındaydım. Böylece enerjimi takımın başarısı için harcadım ve babamı göremediğim altı ay su gibi akıp geçti. Babama ocak ayının sonunda teşhis konmuştu, ben de futbol oynadığım zaman elimden gelenin en iyisini yapıp babamı ayağa kaldırmaya yardım edecek her şeyi yapmaya çalıştım.”

Birçok insan Henderson’ın o zamanlar gerçekten neyle yüz yüze kaldığını bilmiyor. O dönem geçtikten sonra zaten psikiyatristi olan Steve Peters’la temas halinde bulunduğunu açıklamıştı. “Babam o zamanlar hastaydı ve ligi kazanmaya yakın olduğumuz vakitte Steve’le sık sık konuşuyordum. Steve İngiltere Milli Takımı’ndayken de Steve’le birlikte çalışma fırsatı yakaladım. Anlayacağınız Steve’le konuşabileceğim çok güzel birkaç yıla sahip olma şansına sahiptim. Bu gerçekten benim için büyük bir fark yarattı.”

“Birçok insan benzer sorunlarla karşı karşıya kalsa da yaşadıklarımız hem olgunlaşmamı hem de yeni şeyler öğrenmemi sağladı. Babam eskisinden de güçlü olmasının yanı sıra değişmiş, iyileşmişti. Artık hayattan çok daha fazla zevk alıyor. Eğer zor zamanlardan bir şekilde çıkabilirseniz geçmişi gülerek yâd edebilirsiniz ama maalesef herkes için mutlu son gerçekleşmiyor.”

https://i.eurosport.com/2019/06/03/2605521.jpg

Henderson, 2019 Haziran’ında Şampiyonlar Ligi'ni kazanırken babası da yanındaydı ve sahada duygusal bir kucaklaşma yaşadılar. Babasının kanseri yenmesi bir yana, o gün Henderson’ın kendini futbolun zirvesine kabul ettirdiği gündü. Daha yedi hafta önce Southampton’a karşı yedekten girmiş bir oyuncuydu ve niye derinde bekleyen bir altı numara yerine sekiz oynatıldığı eleştiri konusuydu.

“O maç bir kırılma noktasıydı.” diyor Henderson. “Ondan önce de iyi performanslarım olmuştu ama biraz daha farklı bir pozisyona geçtiğim maç oydu. Takıma farklı bir şey katabilmem beni epey rahatlatmıştı. O maçtan sonra istikrarımı bozmadan iyi performanslar sunmaya başladım.”

“Klopp (Ekim 2015’te) takıma katıldığında sakat olduğumdan dolayı benim için işler zordu. Sürekli küçük detaylara takıldığımdan kendi özümü ve ritmimi bulmam biraz zaman aldı. Ardından Jürgen, sayesinde daha derinde oynamaya başladım. O zamanlar Jürgen dışında o mevkide kullanılabileceğimi düşünen pek fazla insan yoktu ve her maçta beklenileni veremiyordum. Yeterince iyi olup olmadığım sorgulanıyordu ama teknik direktörümüze güveniyordum, çalışmaya devam ettim ve geliştim. Bu fırsatı bulabildiğim için minnettarım çünkü çift yönlü oyunum hem savunma hem de hücum ekseninde gelişti.”

https://i.eurosport.com/2020/06/27/2839889.jpg

Henderson daha ileride oynamak istediğinde Klopp kolayca ikna oldu mu? “Orijini defansif orta saha olan bir oyuncuyu, Fabinho’yu transfer etmemiz benim için iyi oldu. Ben de biraz daha önde oynamak istediğimi teknik direktörümüze söyledim ve o da bana karşı çok açıktı. Bizi hemen bahsettiğim şekilde oynatmayacağı izlenimine kapılmıştım. İşte, Southampton maçına da yedek kulübesinde başladım ve ikinci yarıda oyuna hücum oyuncusu olarak girip gol attım. O zamandan bu yana çok daha olgunlaştım. Geçen sezonun son bölümünde daha çok sekiz numara olarak oynuyordum ama bu seneki sakatlıklar beni biraz daha derin bir pozisyona çekti. İki mevkide de takıma katkı sunabildiğimi düşünüyorum.”

Liverpool, St. Mary’s deplasmanına lider ve şampiyonluğun en büyük favorisi olarak çıkacak. “Geçtiğimiz yıllarda ne kadar iyi olabileceğimizi kanıtladık ve şimdi yapmamız gereken gelişmeye, çalışmaya, istemeye ve sonuna kadar savaşmaya devam etmek. İyi bir noktadayız ama Premier Lig’de her şey çok çabuk değişebiliyor. Yine de benim ve takımımın açlığı ve isteği asla değişmeyecek.”

Artan ölüm ve hastalık sayılarının getirdiği kötü düşüncelerle Henderson, kuzeni başta olmak üzere NHS’tekileri düşünmeden edemiyor. “Yaptıkları şeyler ve içinde bulundukları durum hakkında birçok hikâye duyuyorsunuz. Gerçekten zor. Cepheden geçit verdirmemeyi deniyorlar ama bunun mümkün olmadığı ve etkilerin arka tarafta da hissedildiği bir zaman gelecek. Şimdiden o zamanları düşünüp onlara yardım edebileceğimiz kadar etmeliyiz çünkü yaptıkları bazı şeyler gerçekten akıl almaz.”

“İnsanlar hayatlarını kaybederken ailelerinin hastanelere alınmasına izin verilmiyordu. Sağlık çalışanıysanız o sırada, insanlar aileleriyle son kez görüşürken iPad veya iPhone’u tutan kişi siz olmalısınız. Bu tip hikâyeleri dinlemek benim için çok zor. Cephedeki insanlar korkunç şeyler görüyor ve biz de en azından onlara destek olabilir, onları bütün bu zor günler geride kalınca yapacaklarına hazırlayabiliriz.”

Henderson, pandemi sebebiyle babasını 2020 boyunca pek fazla göremedi. “Yüksek risk grubunda ve dikkatli olmak zorunda. Sadece ilk karantina biraz olsun gevşediğinde onunla birkaç kez görüşebildik. Pek fazla vakit geçiremedik ama yine de onun iyi olduğunu söyleyebilirim.”

Liverpool’da geçirdiği dokuz buçuk yıl Henderson için “uçup gitti” ve 30 yaşındaki futbolcuya futbolsuz bir hayatı düşünmeye başlayıp başlamadığını sorduğumda bir an duraksıyor. “Bunu yapmamaya çalışıyorum. Umarım çok uzun süre daha oynayabilirim çünkü açlık, istek ve oyun aşkı hala içimde. Fiziksel ve zihinsel olarak iyi hissediyorum. Şimdilik o kadar ilerisini düşünmüyorum. Tek düşündüğüm, futbol oynadığım yıllar boyunca kulübüme ve İngiltere’ye yapabileceğim yardımları yapıp yolun beni nereye götürdüğünü görmek.”

Röportaj: Donald McRae

Çeviri: Tifosi Blog

Orijinal Link

Futbol
Frank Ribery'den Leroy Sane'ye destek
DÜN - 18:13
Futbol
FIFA Kulüpler Dünya Kupası'nda Eşleşmeler Belirlendi
DÜN - 07:46