dick fosbury yuksek atlama

Genç yaşında kendi deyimiyle tüm arkadaşları içinde en beceriksizi oydu. Sporu seviyordu ve başka da bir şeyle uğraşmak istemiyordu. Zira istese de beceremiyordu. Futbol takımına girememişti. Boyu uzun olmasına rağmen basketbol takımına da seçilemiyordu. Atletizmde birkaç disiplin denedikten sonra yüksek atlamada karar kılıyordu.

O dönem iki tane atlama stili revaçtaydı. ‘Western roll’ ve makas stili atlama dışında başka seçeneği yoktu. Western roll stili atlamada 1.63’ü geçebiliyordu ki bu derece dünya rekorunun 60 santimetre altındaydı. Senin benim ulaşabileceğim bir dereceyle yüksek atlama sporu yapan Dick Fosbury, böyle olmayacağını anlayınca koçuyla konuşup makas stiline geçmek istiyordu. Ancak o stilin de genç atlete herhangi bir getirisi olmuyordu. Sonrasında ise antrenöründen habersiz çok ilginç bir deneme yapıyordu. Kariyer rekoru kırmak için atlayışını yapan Fosbury, önce omuzlarını, sonra da kalçasını ve bacaklarını engelden geçirmeyi başarıyordu. Kariyer rekoru da bir anda 14 santimetre gelişiyordu. 1968 Mexico City Olimpiyat Oyunları’na gelinirken ise Dick Fosbury bilinmezliğin tanımıydı. Olimpiyat açılış töreninden bir gün önce, cirit atmada yarışacak arkadaşı Gary Dtenlund ile birlikte karavanlarını alıp Aztek piramitlerini ziyaret etmeye gitmişlerdi. Yanlarında ise iki kadın olimpik yüzücü Cyntiha Goyette ve Danna De Varona vardı. “Yemeklerimizi paylaştık. Biralarımızı içtik. Sonra karavana yatmaya gittik. Sonrasını hatırlamıyorum. Trafiğin de etkisiyle açılış törenini kaçırmışız. Ama o gece gerçekten muhteşemdi” diyor Fosbury. Kendisi dahil herkes daha sonra neler yapabileceğinden, bir sporun kaderini nasıl değiştirebileceğinden habersizdi muhtemelen. Fosbury için Olimpiyat öncesi en ilginç tabiri Los Angeles Times Gazetesi kullanıyordu: “Binanın 20. katının penceresinden atılmış da düşüyormuş gibi engel geçmeye çalışan adam.” The Guardian’dan John Rudda onu ‘takımın garipliği’ olarak tanımlıyordu. Madalya adaylığı ise söz konusu bile değildi. Zaten Fosbury de olayın farkında değildi ta ki 80 bin kişinin doldurduğu Olimpiyat Stadı’na girene kadar. “Kalabalığı görmem benim için çok faydalı oldu. Neler olup bittiğini o an anladım. Onların bana nasıl odaklandığını fark ettim. Onlar odaklandıkça ben de odaklandım. Kalabalığın sesi arttıkça heyecanımın da dozajı azaldı” diye anlatıyordu final mücadelesinin öncesini.Onun ‘komik’ atlayışını gören binlerce taraftar desteğini de Fosbury’ye yöneltiyordu. İlk üç atlayışını kayıpsız geçtikten sonra dördüncü atlayışında 2.18’i de geçmeyi başarıyordu. Geriye sadece ve sadece iki kişi kalmıştı. Madalya garantiydi. Üçü de 2.20’yi ilk hakkında geçerken Sovyet Valentin Gavrilov 2.22’de takılıyordu. Artık gümüş madalya da garantiydi. Engel 2.24’e çekilmişti. Bu aynı zamanda Olimpiyat rekoru derecesiydi. Tam o anda stada maratoncu Mamo Wolde giriyor, taraftar da yoğun alkışlarıyla onu destekliyordu. Konsantrasyonu bozulan ABD’li Ed Caruthers de Fosbury de ilk iki hakkında başarısız oluyordu. Sıra Fosbury’deydi. İki dakikalık hazırlık süresinin tamamını konstantrasyona harcayan Fosbury 2.24’ü geçiyor, Caruthers ise başarısız oluyordu. Altın madalya o beceriksiz, komik atlayışlı çocuğun oluyordu.

Fosbury Flop’un mimarı, ülkesinde krallar gibi karşılanıyor, Bill Cosby ile birlikte Johnny Carson Show’a çıkıyordu. Ama o, bunlara bir türlü alışamıyordu. “Tamamen tükenmiştim. Üzerimde çok fazla ilgi vardı. İnsanlar beni bir yere kapayıp koymuşlardı. Fakat ben bir put gibi yaşamak istemiyordum. Madalyamı aldım ve herkes gibi normal hayatıma geri döndüm.” Bu cümleleri 1972 Olimpiyat Oyunları’na katılmayı kılpayı kaçırmasından sonra söylüyordu.Ne fark eder ki. Onun yüksek atlama için yaptıkları madalya ve para ile ölçülemeyecek bir şeydi. 1972’de 40 atletin 28’i, 1980’de 16 finalistin 13’ü bu stili kullanıyordu. Ve en önemlisi 1972’den beri hiçbir yüksek atlamacı ‘Fosbury Flop’ stilini kullanmadan madalya kazanamadı.