Paris-Nice ve Tirreno-Adriatico Sonrası Tour de France Favorileri Ne Durumda?

Henüz Mart ayında olabiliriz ama doğrusunu söylemek gerekirse yılın en büyük yarışı üzerine düşünmek için hiçbir zaman erken değildir. Zira Tour de France her zaman göz açıp kapayıncaya kadar gelir çatar. Ekim ayında rota açıklandığında ilk favorilerimizi belirlemiştik; ancak şimdi sezonun ilk yarış bloğu ile Paris-Nice ve Tirreno-Adriatico geride kaldığına göre, genel klasman (GC) favorilerinin ne alemde olduğuna bakma vakti geldi demektir.

Takvimler netleştikçe bazı isimler listemizden düştü; örneğin João Almeida (UAE Team Emirates-XRG) ve Ben O'Connor (Jayco AlUla) rotayı Giro d'Italia'ya kırdılar. Bazıları ise sezon başı performanslarıyla sıralamada roket hızıyla yükseldi. Bazı isimler ise -özellikle de zirvedekiler- yerini korudu. Tour’un son yıllardaki dominant ismi, 2026’da onu sadece bir kez yarışırken görmemize rağmen favori statüsünü bırakmaya hiç niyetli değil. Kim olduğunu tahmin etmek zor olmasa gerek. (Tadej Pogacar)

Sezonun ilk büyük etaplı yarışları ve Bahar Klasikleri bize çok şey anlatıyor ve 2026 değerlendirmelerimize ışık tutuyor ancak Barselona'daki büyük starta kadar önümüzde hala uzun bir yol var. Temmuz'da yarış başlamadan önceki nihai sıralamamızı belirlemeden önce bu listeye bahar boyunca birkaç kez daha göz atacağız. Şimdilik, bu yaz sarı mayo için çekişeceğini düşündüğümüz isimler şunlar.

Normal şartlarda, en az yarışan ve dolayısıyla bize en az veri sunan ismi listenin başına koymak tuhaf görünebilirdi; fakat söz konusu Tadej Pogačar olduğunda hiçbir şey normal değildir. Sloven yıldız bu yıl sadece bir gün, Strade Bianche’de yarıştı; dolayısıyla etap yarışı formu hakkında bir fikrimiz yok ve Nisan’daki Romandie Turu’na kadar da olmayacak. Ancak dört kez Tour şampiyonuysanız bunların pek bir önemi kalmıyor; hala en büyük favori sizsiniz.

Geçen sezon Tour'un yarattığı hengameden biraz sıkıldığına dair sinyaller verse de Pogačar bu yıl yine hedefe kilitlenmiş durumda. Jacques Anquetil, Eddy Merckx, Bernard Hinault ve Miguel Indurain gibi efsanelerin yanına adını yazdırarak rekor olan beşinci sarı mayoyu kovalayacak. Yarıştan yorulmuş olsa bile, beşinci ve muhtemelen altıncı zafer motivasyonu oldukça net.

Pogačar, 2026'daki tek yarış gününde Strade Bianche’yi, artık imzası haline gelen 80 kilometrelik solo atağıyla dördüncü kez kazandı. Teoride, bir tek günlük klasik galibiyeti bir sporcunun aylar sonraki etap yarışı formu hakkında kesin bilgi vermez; ancak sezona yine ne kadar hızlı girdiğini ve kış döneminde hiçbir sorun yaşamadığını kanıtladı. Önümüzdeki aylar bize daha fazla veri sunacak olsa da, Pogačar'ın Tour'da "yenilmez" olduğundan şüphe duymamızı gerektirecek bir değişim sezilmiyor. Temmuz'da beşinci zafer ihtimali oldukça yüksek.

Antrenmanda yaşadığı kaza ve ardından gelen hastalık nedeniyle sezon açılışını UAE Tour’dan Paris-Nice’e kaydıran Jonas Vingegaard’ın form durumu ve sezona tam kapasite başlayıp başlayamayacağı konusunda soru işaretleri vardı.

Vingegaard, Paris-Nice zaferiyle —ki 4 dakika 23 saniyelik farkla son 87 yılın en büyük farkını attı— bu soruları fazlasıyla yanıtladı. 4. ve 5. etaplardaki yokuş finişlerini domine ederek ulaşılamaz bir fark açtı ve sezonun en sert hava koşullarıyla kolayca başa çıktı.

Visma-Lease a Bike da onu harika yönlendirdi; özellikle yan rüzgarlarda (crosswind) Edoardo Affini ve yokuş trenindeki (lead-out) Victor Campenaerts’ın performansları göz doldurdu. Vingegaard’ın bu varlığı, 2026’ya çalkantılı başlayan takımda suların durulmasını sağladı.

Simon Yates’in emekliliği, Wout van Aert ve Vingegaard’ın sezona geç başlaması sonrası, takımın tam da böyle bir genel klasman performansına ihtiyacı vardı. Bir sonraki durağı olan Volta a Catalunya kritik bir test olacak; zira burada Remco Evenepoel ve João Almeida gibi isimlere karşı, Paris-Nice’te "kraliçe etap" 47 kilometreye düşürüldüğü için tırmanamadığı uzun ve sert yokuşlarda boy gösterecek.

İki kez Tour kazanan Vingegaard, Temmuz ayında Pogačar'ı gerçekten zorlayacak en muhtemel isim. Tabii bu, Giro d'Italia'da yarışıp, Sloven rakibinin iki yıl önce başardığı "Double"ı tekrarlamaya ve tarihte üç Büyük Tur'u da kazanan sekizinci adam olmaya çalıştıktan sonra gerçekleşecek.

Takım lideri olmayan birini listenin bu kadar üstüne koymak sıra dışı gelebilir. Fakat burası UAE Team Emirates-XRG, burada her şey sıra dışıdır. Isaac del Toro, geçen yıl neredeyse kazandığı Giro d'Italia'ya dönmek yerine bu yıl ilk Tour de France mücadelesini vermeye hazırlanıyor. Bu hamle en büyük yarışta tecrübe kazanmak için yapılmış olsa da, Meksikalı genç yeteneğin sadece pelotonun içinde öylece sürüklenmesini bekleyemeyiz.

Pogačar’a olan sadakatinden şüphe yok ve bir Bradley Wiggins - Chris Froome çekişmesi öngörmüyoruz; ancak bu, Del Toro'nun Pogačar'ı desteklerken kendi klasmanı için de savaşmayacağı anlamına gelmez. Yardımcıların (domestik) podyuma kadar çıkabildiğini 2023’te Pogačar’ın arkasında üçüncü olan Adam Yates ile görmüştük. Peki, UAE yönetimi şimdi domestiklerin Pogačar için kendilerini tamamen feda etmeleri konusunda daha mı ısrarcı?

Bunu kesin olarak bilemeyiz ama Del Toro’ya kendi sonucu için en ufak bir açık kapı bırakılırsa, bunu sonuna kadar değerlendirecektir. Geçen yıl Giro’da liderlik üzerine kalmıştı ve bu meydan okumaya harika cevap vererek, özel bir hazırlığı olmamasına rağmen podyumda bitirmişti. 2026’da ise net bir lider profiline büründü; UAE Tour’u ve son olarak profili kendisine çok uygun olmasa da durdurulamaz göründüğü Tirreno-Adriatico’yu kazandı. Başka bir takımda olsa Tour’a mutlak lider olarak giderdi; bu yüzden bu yıl ilk 5 veya podyum hedefi gerçekçi duruyor.

Eğer bu değerlendirme UAE Tour’un 3. etabından önce yapılsaydı, Remco Evenepoel yeni takımı Red Bull-Bora-Hansgrohe ile çıktığı ilk 9 yarış gününde 6 galibiyet alarak listenin en tepesinde, en azından Vingegaard'ın üzerinde olabilirdi.

Maalesef Olimpiyat şampiyonu için işler UAE’deki ilk tırmanış testinde ters gitti. Liderlik mayosu üzerindeyken ilk ataklara çok agresif tepki verince gücünü tüketti ve Del Toro ile Antonio Tiberi atağa kalktığında geride kaldı.

Red Bull cephesi, Remco’nun henüz yüksek irtifa kampına girmediğini ve bunun sadece "kötü bir gün" olduğunu savunsa da; Jebel Mobrah’daki 18'inciliği ve Jebel Hafeet’teki 15'inciliği takip etti. Sonuçta genel klasmanda 10. sırada kalarak normalde geçmesi gereken isimlerin gerisinde kaldı.

Yine de irtifa antrenmanı eksikliği argümanı geçerli; bu da bir sonraki yarışı olan Volta a Catalunya’yı daha önemli kılıyor. Son haftalarda Teide yanardağında saatlerce antrenman yaptı; yakında Vingegaard karşısında gerçek bir yokuş testinde ne yapacağını göreceğiz.

Juan Ayuso, Paris-Nice’te Takım Zamana Karşı (TTT) sonrası sarı mayoyu giymesine rağmen ertesi gün kaza yaparak yarış dışı kalmasıyla şanssız bir dönem geçirdi. Ancak sergilediği performans pozitif. Volta ao Algarve’de özgüvenli bir sürüşle galibiyete uzandı ve Paris-Nice’te de çekilmeden önce umut vericiydi. Vingegaard ile mücadelesini izlemek, büyük resimdeki yerini anlamamıza yardımcı olurdu. Yine de Tour yolunda iyi bir rotada olduğunu söyleyebiliriz; kendisi de podyum hedeflediğini itiraf etti.

Daha soyut bir düzeyde, Ayuso’nun Lidl-Trek’e geçtikten sonra çok daha mutlu ve huzurlu olduğu görülüyor. UAE Team Emirates’te zaman zaman görülen dramalardan uzak, pozitif bir tavrı var. Bu zihinsel rahatlık performansa doğrudan yansıyacaktır.

Potansiyel tek sürtünme noktası, uzun süredir Tur liderliği bekleyen ancak Ayuso’nun gelişiyle önceliği kaybeden Mattias Skjelmose. Fakat Skjelmose’nin bu bahar yaşadığı form sorunları, "korunan sporcu" statüsü iddiasını zayıflatıyor.

Geçen sezonu ilk 10'da bitiren ikili, bu yıl Algarve'de 4. ve 5. olarak sezona hızlı girdi. Paris-Nice TTT etabını kazansalar da, Onley kaza yaparak yarışı bıraktı; Vauquelin ise yelpazelerde zaman kaybetmesine rağmen genel klasmanı 4. sırada tamamlamayı başardı.

Vuelta podyumuyla rüştünü ispatlayan Pidcock, sezona Ruta del Sol’deki etap galibiyeti ve genel klasman üçüncülüğü ile başladı. Strade Bianche’de teknik sorunlar yaşasa da bacaklarının iyi olduğunu gösterdi; Alpe d'Huez’in iki kez geçileceği Tour de France rotası onun için büyük avantaj.

19 yaşındaki genç yetenek, Strade Bianche ikinciliği ve Algarve galibiyetiyle büyük sükse yaptı. Henüz katılımı kesinleşmese de, Dauphiné’deki 8'inciliği göz önüne alındığında, Tour de France’da ilk 10 için en heyecan verici adaylardan biri.

Geçen sezonu Tour de France 6.sı olarak bitiren Norveçli, bu yıl UAE Tour'da 9., Tirreno-Adriatico'da ise 4. oldu. Zamana karşı performansını geliştirirse tırmanışlardaki gücüyle podyumun en ciddi gizli favorilerinden.

Bu yıl Giro yerine Tour de France’ı tercih eden Tiberi, sezona Valencia 4.lüğü ve UAE Tour 2.liği ile başladı. Tirreno-Adriatico’da zayıf bir performans sergilese de, istikrar yakalarsa ilk 10 basamağı için güçlü bir aday.

Remco’nun gelişiyle "B Planı"na düşen Florian Lipowitz, liderlik için Movistar’a geçen Cian Uijtdebroeks, Fransızların tecrübeli isimleri David Gaudu ile Guillaume Martin ve geçen yılın sürpriz ismi Jordan Jegat klasman mücadelesinde olacak. İrlandalı Ben Healy ise geçen sezonki 9.luğunu tekrarlamaya çalışacak.

2026 sezonunun bu ilk form değerlendirmesini noktalarken, gözlerin çevrildiği büyük randevuya dair şu notları da düşelim: Tour de France 2026, 4 Temmuz Cumartesi günü İspanya'nın Barselona şehrindeki Takım Zamana Karşı (TTT) etabıyla görkemli bir başlangıç yapacak ve üç haftalık zorlu mücadelenin ardından 26 Temmuz Pazar günü Paris'in simgesi Champs-Élysées'de sona erecek. Yarışın son şampiyonu ise geçen sezon (2025) sarı mayoyu üst üste ikinci, toplamda ise dördüncü kez kazanarak tarihin en büyükleri arasındaki yerini sağlamlaştıran Sloven yıldız Tadej Pogačar.